veranderverhalen
Veranderverhalen zijn persoonlijke verhalen van bewoners uit Den Haag Zuidwest die via buurthuizen, ontmoetingsplekken en lokale initiatieven weer verbinding vonden met anderen, meer zelfvertrouwen kregen of actief werden in hun buurt. De verhalen laten zien hoe kleine ontmoetingen kunnen uitgroeien tot grote veranderingen in iemands leven én in de wijk.
Bekijk de video over ontmoetingscentra in Zuidwest.
Zijn weken zitten vol. Juist daarom is Ons Pandje voor hem zo belangrijk geworden.
Voor Jolanta is dat misschien wel het belangrijkste woord. Veilig.
Op advies van zijn arts ging hij op zoek naar sociale contacten dichtbij huis.
Bewoners en organisaties merken vaak als eerste wanneer het minder goed gaat met iemand.
Het voelt minder officieel. Ouders durven sneller ervaringen te delen.
Contact maken met andere mensen vond ik lastig. Als ik mensen niet kende, praatte ik bijna niet.
Als ik hier een dag niet ben, gaan mensen meteen bellen of alles wel goed gaat.
Toen Joke met pensioen ging, wist ze één ding zeker: alleen thuiszitten wilde ze niet.
Ik heb veel meegemaakt, daardoor weet ik hoe belangrijk het is dat iemand naar je luistert.
Lo-Anne werkte altijd hard en was voortdurend bezig. Tot ze ziek werd en thuis kwam te zitten.
Als een kind zich niet kan concentreren, is er vaak meer aan de hand. Dan kijken wij wat er nodig is om het gezin te ondersteunen.
De bibliotheek was vooral een plek met boeken, maar nu heeft het ook een maatschappelijke rol.
Wij zitten hier elke week met bewoners uit de wijk. Het is een fijne plek om samen te komen.
Aisha woont bijna elf jaar in Nederland. Ze had weinig contact met anderen.
Er verschijnt een glimlach op haar gezicht.
Bij Buurtkamer Vrederust is er altijd iemand om mee te praten.
We kijken waar iemand het beste terecht kan. Dat begint niet achter een bureau. Het begint hier.
Ouarda en Beyra wonen bij elkaar in de buurt in Vrederust.
Veel bewoners weten gewoon niet waar ze terechtkunnen. Hier in De Luyk wel.
Als ik weet dat ik hierheen ga, dan heb ik iets om naar uit te kijken.
Naaien, het contact en het oefenen van de Nederlandse taal komt hier samen.
We praatten over ons leven, en ik hoorde ook de verhalen van andere vrouwen. Dat maakte indruk.
Als ik thuis blijf ga ik alleen maar nadenken, hier praten en lachen we en doen we dingen samen.
Bekijk de video over Karima bij Het Vierhuis.
Bekijk de video over Kawkab bij Ontmoetingscentrum Bij Betje.
Bekijk de video over Etse bij Buurt- en Kerkhuis Shalom.
Bekijk de video over Marwan en ontmoetingsplek Ons Pandje.
In het begin was mevrouw Yildiz wat voorzichtig. Ze wilde eerst zien hoe het was.
Kecap helpt bij praktische zaken, zoals kleine klussen en het opruimen van woningen.
Ze liep langs op weg naar de winkel, toen de coördinator haar aansprak.
Ghazal kwam acht jaar geleden vanuit Iran naar Nederland, met twee jonge kinderen.
Gino wil andere jongens helpen om niet dezelfde fouten te maken als hij.
Overal waar we kwamen, was het al snel te druk of niet gewenst.
Als dit wegvalt, gaan jongeren weer de straat op.
Politieagenten Loek en Jim over ontmoetingscentrum De Spruijt...
Het verhaal van bewoner Desiree; van onzichtbaar naar onderdeel van de wijk…
Het verhaal van bewoner Silvia...
Mevrouw Lampe en De Spruit: ‘elke dag een plek om niet alleen te zijn…
Voor Omar van Ommeren is De Spruijt geen bijzaak in zijn werk. Het is het startpunt.
Toen Hulya naar Den Haag kwam, had ze geen woning. Elf maanden lang sliep ze in haar auto met haar kinderen.
Rugia woont tegenover de Participatie Keuken en heeft de plek van dichtbij zien veranderen.
De Participatie Keuken is de plek waar haar cliënten echt meedoen.
Voor Ahid was de start in Nederland zwaar. Zonder haar familie waren de dagen stil.
Toen Elham drie jaar geleden in Nederland kwam, kende ze bijna niemand. Ze wilde graag Nederlands leren en iets doen voor anderen.
Toen Martin zijn baan verloor, viel er veel weg. Hij werkte jarenlang in de bankwereld en maakte verschillende reorganisaties mee.