Toen Fatiha voor het eerst naar De Sterrenhoek kwam, had ze daar eigenlijk weinig zin in. Een vriendin uit de buurt nam haar mee. Zelf zat ze al een tijd niet goed in haar vel. “Ik had jaren thuis gezeten,” vertelt ze. “Ik kon niks doen en wilde ook niks doen.”
Fatiha is 45 jaar en moeder van drie zoons. Jarenlang werkte ze in de zorg, maar dat gaat nu niet meer. Na een moeilijke periode raakte ze steeds meer in zichzelf gekeerd. De stap naar buiten was groot.
“Toch ben ik meegegaan,” zegt ze. “En achteraf ben ik daar heel blij om.”
Een nieuwe start
Via De Sterrenhoek deed Fatiha mee aan een onderzoek van De Haagse Hogeschool, samen met andere vrouwen uit de buurt. In het begin wist ze niet goed wat ze ervan moest verwachten. Maar al snel merkte ze dat het haar goed deed. “We praatten over ons leven, over waar we tegenaan lopen,” vertelt ze. “En ik hoorde ook de verhalen van andere vrouwen.” Dat maakte indruk. Het liet haar zien dat zij niet de enige was die moeilijke dingen had meegemaakt. “Mijn ogen gingen eigenlijk open,” zegt ze. “Ik dacht: jeetje, gebeurt dit allemaal echt?”
Van bezoeker naar verbinder
Fatiha ziet zichzelf nog steeds vooral als bezoeker van De Sterrenhoek. Maar in de praktijk doet ze veel meer. Ze helpt andere vrouwen met vertalen, zoekt informatie op en verbindt mensen met elkaar.
“Ik spreek Nederlands, maar ook Arabisch,” vertelt ze. “Dus soms help ik als een soort tolk of tussenpersoon.” Ook volgt ze cursussen en blijft ze zichzelf ontwikkelen. Zo deed ze via Mama Rosa een training, waarmee ze straks zelf voorlichting over borstkanker kan geven aan andere vrouwen. “Eerst kwam ik hier vooral om te ontmoeten en even uit mijn hoofd te zijn,” zegt ze. “Nu merk ik dat ik mezelf ook weer aan het ontwikkelen ben.”
‘Eerst kwam ik hier vooral om te ontmoeten en even uit mijn hoofd te zijn. Nu merk ik dat ik mezelf ook weer aan het ontwikkelen ben.’
Kleine dingen, groot verschil
Voor Fatiha zit de kracht van De Sterrenhoek vaak in kleine dingen. Iemand helpen met een formulier. Een telefoonnummer opzoeken. Of een activiteit onder de aandacht brengen van vrouwen die anders niet mee zouden doen. “Voor mij waren dat vanzelfsprekende dingen,” zegt ze. “Maar hier merkte ik: daar kun je iemand echt mee helpen.” Dat gaf haar ook zelfvertrouwen terug.
“Ik dacht lange tijd: wie heeft mij nou nodig?” vertelt ze. “Maar hier ontdekte ik dat ik toch nog iets kan betekenen voor anderen.”
Een plek om weer op adem te komen
De Sterrenhoek is voor Fatiha een plek waar niets hoeft, maar wel veel kan. Ze ontmoet er andere mensen, doet nieuwe ideeën op en krijgt positieve energie. “Het is echt een ontmoetingsplek,” zegt ze. “Als er iets is wat ik kan doen, dan doe ik dat graag.”
Ze ziet ook wat de plek betekent voor andere mensen in de buurt. Voor vrouwen die zich alleen voelen. Voor mensen die hulp nodig hebben. Voor bewoners die een plek zoeken om even niet alleen te zijn.
“Voor veel mensen is dit echt belangrijk,” zegt ze. “Je kunt hier binnenlopen, praten en steun vinden.”
‘Ik zat eerst heel erg op mezelf. Nu heb ik weer meer vertrouwen. In mezelf en in wat ik kan.’