Het verhaal van Martin, vrijwilliger bij de voedselbankwinkel in de Buurt-en-kerkhuis Shalom.
Toen Martin zijn baan verloor, viel er veel weg. Hij werkte jarenlang in de bankwereld en maakte verschillende reorganisaties mee. Solliciteren lukte, maar de banen die hij aangeboden kreeg pasten niet bij hem. Hij voelde hoe moeilijk het is om op latere leeftijd weer te beginnen. Het gaf onzekerheid en zorg.
Verbinding
Via een project hoorde hij dat de voedselbankwinkel bij Stek in de Buurt-en-kerkhuis Shalom vrijwilligers zocht. Hij twijfelde eerst, maar besloot toch te gaan kijken. Vanaf dat moment veranderde er iets. De Buurt-en-kerkhuis Shalom werd een plek waar hij weer nodig was, waar hij mensen kon helpen en waar hij zich verbonden voelde.
Hij begon voorzichtig, maar bleef terugkomen. Zelfs toen hij tussendoor niet bij de Buurt-en-kerkhuis Shalom werkte, hield hij contact via de appgroep. Na zijn pensioen kwam hij meteen terug als vrijwilliger. Nu werkt hij er twee dagen per week. Hij ontvangt de voorraad, helpt in de winkel en begeleidt klanten.
Ik maak tijd voor mensen, voor hun verhalen, voor een praatje aan de tafel met koffie.’
Warm team
Voor Martin is de Buurt-en-kerkhuis Shalom veel meer dan een werkplek. Het is een plek die structuur geeft, die betekenis geeft aan zijn dagen. Hier voelt hij zich nuttig. Hier bouwen vrijwilligers samen een warm team. Hier ontmoet hij mensen die iets aan hem kwijt willen, die soms even lucht nodig hebben of iemand die luistert. Hij ziet hoe bezoekers binnenkomen met zorgen en weggaan met tassen én een glimlach. Dat raakt hem. Hij weet ook hoe belangrijk deze plek is voor de buurt. De drempel is lager omdat het in de kerk is; mensen kunnen ‘naar de kerk’ gaan zonder dat iedereen weet dat ze naar de voedselbank gaan.
En juist omdat vanuit Stek hier ook taalles, huiswerkbegeleiding, activiteiten en spreekuren zijn, komen mensen méér dan alleen voor hun boodschappen. Het ontmoetingscentrum trekt mensen aan, verbindt hen en geeft ruimte om even op adem te komen.
Voor Martin heeft de Buurt-en-kerkhuis Shalom zijn blik veranderd. Hij ziet hoe groot de nood kan zijn, maar ook hoeveel kracht er zit in kleine gebaren: een kop koffie, een luisterend oor, vijf minuten aandacht. Dankzij deze plek voelt hij zich weer deel van iets.
‘Zolang het kan, blijf ik dit doen,” zegt hij. “Deze plek is belangrijk voor de mensen, maar ook voor mij. Ik heb hier weer een doel.’