Bewoner Rugia over de Participatie Keuken…
Rugia (79) woont al sinds juli 1984 in Moerwijk. Haar eerste huis was toen in slechte staat, maar haar broer zag de mogelijkheden. “Hij zei: neem het maar, ik maak het mooi voor je. En dat deed hij. Ik kon met mijn koffer intrekken.” Sindsdien heeft ze haar huis stap voor stap opgeknapt en er haar eigen plek van gemaakt. Haar favoriete plek is op de bank, met uitzicht op haar tuintje. Ze woont al sinds 1969 in Den Haag en wilde nooit ergens anders wonen. “Hier heb ik gewerkt en hier hoor ik.”
Ze werkte jarenlang in het Leyenburg ziekenhuis. Inmiddels is ze met pensioen. Door lichamelijke klachten is lang staan en koken moeilijk geworden.
Een plek recht tegenover huis
Rugia woont tegenover de Participatie Keuken en heeft de plek van dichtbij zien veranderen. Waar eerst een timmerbedrijf zat en het gebouw er verouderd en leeg uitzag, ontstond later een ontmoetingsplek voor de buurt. In dezelfde periode kwam ze in het gebouw voor therapie. Via die weg leerde ze de mensen kennen. Hafida Lachhab nodigde haar uit om binnen te komen. “Ze zei: kom eens binnen. Zo ben ik hier terechtgekomen.” Ook Ben kwam langs en zo groeide het contact verder.
Rugia zag hoe het gebouw werd opgeknapt en steeds meer mensen de weg vonden. “Toen de Participatiekeuken er nog niet was, was het vies en leeg. Nu is het echt mooi geworden. Ik heb de verandering vanaf het begin gezien.”
Samen eten en mensen ontmoeten
Omdat koken voor haar moeilijk is, komt Rugia een paar keer per maand naar de Participatie Keuken om mee te eten. “Ik vind het fijn om toch een beetje gezelschap te hebben.” Voor haar gaat het niet alleen om de maaltijd. Het gaat om de sfeer en het contact. “Je ontmoet hier mensen uit allerlei culturen. Dat vind ik het mooie.” Ze voelt zich welkom en goed verzorgd. “Het lijkt alsof je in een restaurant zit. We worden hier zo goed behandeld.”
‘Ze zei: kom eens binnen. Zo ben ik hier terechtgekomen.’
Een plek die de buurt sterker maakt
Sinds de Participatie Keuken er is, komen er dagelijks mensen samen om te eten en elkaar te ontmoeten. Dat merkt Rugia ook in de omgeving. Het gebouw staat niet meer leeg, maar leeft. Er is meer beweging en een prettige sfeer. “Als de Participatie Keuken er niet meer zou zijn, dan zou het de ideale plek zijn voor hangjongeren en overlast.”
Dat is één van vele redenen waarom ze hoop dat de plek blijft en zich verder kan ontwikkelen. Voor Rugia maakt de Participatie Keuken het verschil. Het is nu een plek waar mensen elkaar tegenkomen, elkaar leren kennen en waar de buurt samenkomt.
‘Dit moet blijven. Het is goed zo, en het mag alleen maar groter en sterker worden.’