Het verhaal van bewoner Silvia…
Silvia (47) woont sinds 2020 in de wijk Moerwijk. De eerste jaren waren niet makkelijk. Alles was nieuw en ze kende bijna niemand in de buurt. “Mijn contact was eigenlijk alleen mijn werk en mijn begeleider,” vertelt ze. “Verder zat ik veel thuis.” Ze merkte dat ze behoefte had aan contact met andere mensen. Maar dat vond ze niet zomaar.
Een warm welkom
In 2022 liep Silvia voor het eerst binnen bij ontmoetingscentrum De Spruijt op het Heeswijkplein. De sfeer voelde meteen anders: warm, rustig en huiselijk. Sindsdien komt ze er bijna elke dag dat De Spruijt open is. Soms de hele dag, soms een paar uur. “Thuis ben ik alleen. Hier zijn mensen. Dat maakt een groot verschil.” Langzaam leerde ze andere bezoekers kennen. Mensen die ze nu ook buiten tegenkomt. “Als ik iemand uit De Spruijt op straat zie, zeg ik gewoon hallo. Mijn wereld is groter geworden.”
Contact dat het verschil maakt
Voor Silvia draait het in De Spruijt om contact. Hier ontmoet ze buurtbewoners, maakt ze een praatje en helpt ze mee als dat nodig is. Bijvoorbeeld bij het uitdelen van ontbijtpakketten op maandag.
Ze voelt zich welkom en gezien. De medewerkers kennen haar goed en houden rekening met wat zij nodig heeft. “Ze begrijpen wanneer iets te druk voor mij is. En als het even te veel wordt, is dat oké. Dan kom ik gewoon een andere keer terug.” Dat vertrouwen maakt dat ze zich hier op haar gemak voelt.
‘Ik hoop dat het voor anderen ook zo’n plek kan zijn.’
In 2023 verloor Silvia haar moeder en haar zus. Een zware periode. Ze kon een tijd niet werken, maar naar De Spruijt bleef ze komen. “Hier mocht ik verdriet hebben. Ik kon gewoon mezelf zijn.” Juist het er mogen zijn, zonder verplichtingen, gaf haar steun en houvast.
Niet meer alleen
Toen De Spruijt een tijd gesloten was, merkte Silvia hoe belangrijk de plek voor haar is. “Ik zat toen veel thuis. Dat was echt eenzame tijd.” Nu ze weer kan komen, voelt ze zich weer verbonden met de buurt. Voor Silvia is De Spruijt een tweede thuis. Een plek waar ze mensen ontmoet, waar ze zichzelf kan zijn en waar ze zich niet alleen voelt. “Ik hoop dat het voor anderen ook zo’n plek kan zijn. Een plek waar je welkom bent en waar je contact hebt met andere mensen.”
‘Dat iedereen hier gezelligheid kan vinden. Even een praatje. Dat gun ik iedereen.’