Op dinsdagochtend schuift Lina aan bij de koffieochtend in Buurtkamer Vrederust. De kinderen zijn net naar school gebracht. Aan tafel zitten vrouwen uit de buurt met koffie en thee. Daar begint haar werk.
“Ik zit hier gewoon aan tafel,” vertelt ze. “En dan hoor je vanzelf waar mensen mee zitten.” Lina werkt bij Werkwijzers, een project van de gemeente Den Haag. Samen met haar collega’s helpt ze bewoners uit Den Haag Zuidwest stappen te zetten richting werk. “Wij zijn eigenlijk een beetje de voordeur naar werk,” zegt ze. “We helpen met cv’s maken, sollicitaties, of we kijken waar iemand het beste terecht kan.” Maar dat begint vaak niet achter een bureau. Het begint hier.
Een plek waar je bewoners bereikt
Werkwijzers werkt bewust op plekken in de wijk waar bewoners al komen. Buurtkamer Vrederust is zo’n plek. “Het is een laagdrempelige plek,” zegt Lina. “Mensen komen hier omdat ze zich prettig voelen. Daardoor kom je makkelijker in gesprek.” Tijdens de koffieochtend spreekt ze bewoners die vragen hebben over werk, vrijwilligerswerk of opleiding. Soms gaat het om iemand die graag wil werken. Soms om iemand die eerst klein wil beginnen. “Dan kijken we samen wat er mogelijk is,” zegt ze. “Vrijwilligerswerk, een stage, of een eerste stap richting betaald werk.”
Juist dat maakt de buurtkamer volgens haar zo belangrijk. “Dit is een plek waar je bewoners bereikt die je anders misschien nooit zou spreken.”
Een eerste stap richting werk
Voor sommige bewoners kan de buurtkamer een eerste stap zijn. “Niet iedereen is meteen klaar voor een baan,” zegt Lina. “Vrijwilligerswerk kan dan een mooie eerste stap zijn.” Dat gebeurde bijvoorbeeld laatst met een bewoner die graag iets wilde doen, maar het nog spannend vond. “Hij zei: mijn Nederlands is nog niet perfect en ik wil rustig beginnen.” Omdat Lina hier al aanwezig was, kon ze meteen schakelen. “Ik kon direct met de buurtkamer kijken wat mogelijk was. Die korte lijnen maken het makkelijk om mensen verder te helpen.”
‘Dit is een plek waar je bewoners bereikt die je anders misschien nooit zou spreken.’
Even opnieuw beginnen aan de dag
Wat Lina vooral opvalt, is hoe bewoners hier binnenkomen. “Soms komen mensen ’s ochtends een beetje stil binnen,” zegt ze. “Het is vroeg, de dag moet nog beginnen.” Maar dat verandert vaak snel. “Ik denk dat ik iedereen hier wel heb zien lachen.” Ze moet lachen als ze het vertelt. “Soms echt buikpijn van het lachen. Door verhalen van bewoners of door de vrijwilligers die hier zitten.”
Voor Lina laat dat precies zien wat deze plek doet. “Je ziet mensen hier echt even opnieuw beginnen aan hun dag.”
Een gesprek dat iets verandert
Een moment dat haar bijbleef, gebeurde tijdens een van de ochtenden in de buurtkamer. Er kwam een jonge man binnen, ongeveer haar leeftijd. Hij had verschillende problemen en had duidelijk geen zin om ergens mee te lopen waar hij naartoe was gestuurd. “Hij zat er echt met tegenzin,” vertelt Lina. Tijdens het gesprek schoof een andere bewoner aan. Die luisterde naar zijn verhaal en zei iets eenvoudigs.
Kijk eens naar het glas halfvol. “Hij zei: ook als iets niet leuk is, kun je kijken wat je ervan kunt leren.” Het was geen officieel gesprek. Geen hulpverlening. Gewoon twee bewoners aan tafel. Maar het maakte indruk. “Toen hij wegging, zei hij: oké, de rest van de dag ga ik het glas halfvol zien.”
Waarom deze plek belangrijk is
Volgens Lina laat dat moment precies zien waarom plekken als Buurtkamer Vrederust belangrijk zijn. Niet alleen omdat organisaties hier bewoners kunnen bereiken. Maar ook omdat bewoners elkaar hier ontmoeten. “Ik spreek hier mensen die elkaar nog nooit hebben gezien,” zegt ze. “En je ziet dat er verbinding ontstaat.” En juist dat helpt mensen weer een stap verder.
‘Hier horen mensen waar ze terecht kunnen. Bij ons, maar ook bij andere initiatieven in de wijk.‘