Het verhaal van Henk over De Luyk
“Hier voel ik me geaccepteerd zoals ik ben.” Een paar jaar geleden zag het leven van Henk er heel anders uit. Veel dagen bracht hij thuis door of bij zijn tante. Contact maken met andere mensen vond hij lastig. “Als ik mensen niet kende, praatte ik bijna niet”, vertelt hij.
Dat veranderde toen Henk samen met zijn tante voor het eerst bij De Luyk binnenliep. Tijdens een activiteit ontmoette hij nieuwe mensen en bleef hij steeds vaker terugkomen. “In het begin kwam ik mee met mijn tante”, zegt hij. “Maar daarna werd het ook echt mijn eigen plek.”
Een plek waar ik mezelf kunt zijn
In De Luyk vond Henk iets wat hij lang had gemist: een plek waar hij zichzelf kan zijn. “Hier word je geaccepteerd”, vertelt hij. “Mensen zeggen: praat gewoon, doe gewoon mee.” Juist dat heeft hem geholpen om meer open te worden. “Door hier vaker te komen, ben ik veel socialer geworden”, zegt hij. “Ik praat makkelijker met mensen en voel me minder onzeker.” Volgens hem maken vooral de gesprekken en de sfeer veel verschil. “We lachen veel met elkaar”, vertelt hij. “Dat maakt het gezellig.” Ook de coördinatoren spelen daarin een belangrijke rol.
‘Esma en Romani betrekken mensen echt bij gesprekken, ze helpen je om mee te doen.’
Eén grote familie
Voor hem draait De Luyk niet alleen om activiteiten, maar vooral om verbinding. “Het voelt hier als één grote familie”, zegt hij. Hij ziet hoe bezoekers elkaar helpen, samen praten en elkaar leren kennen. Dat geeft volgens hem rust, veiligheid en positiviteit. “Hier komen mensen onder de mensen”, vertelt hij. “Dat is goed voor je hart en je hoofd.” Zelf merkt hij ook hoeveel verschil dat maakt. “Door hier te komen, ben ik positiever geworden”, zegt hij. “En meer mezelf.”
Een plek die mensen nodig hebben
Hij maakt zich zorgen over wat er zou gebeuren als De Luyk ooit zou verdwijnen. “Dan gaan mensen weer meer alleen thuis zitten”, zegt hij. “Of terugvallen in oude gewoontes.” Volgens hem hebben veel bezoekers juist een plek nodig waar ze anderen kunnen ontmoeten. “Mensen hebben contact nodig”, zegt hij. “Anders blijf je te veel alleen.”
Daarom hoopt hij dat De Luyk blijft bestaan. “Hier houden mensen elkaar positief”, zegt hij. “Dat is belangrijk voor de hele buurt.” Zelf komt hij inmiddels bijna iedere dag langs.
‘Hier is een hele nieuwe wereld voor mij opengegaan.’