Munira (51) komt uit Irak en woont sinds 1996 in Nederland. Munira is een sterke vrouw. Ze heeft veel meegemaakt, maar wist haar leven weer op te bouwen. Nu wil ze andere vrouwen helpen. Ze is dankbaar voor de vrijheid en rechten die zij in Nederland heeft. En ze wil dat andere vrouwen die ruimte ook voelen.
Bij Het Vierhuis kan zij dat doen: “Ik zie vrouwen die, net als ik destijds, in het donker zitten. Ze zien niets. Ik laat ze zien dat ze hun kracht kunnen vinden en het écht anders kunnen doen.”
Een plek voor iedereen
Een aantal jaren geleden verhuisde Munira naar Den Haag. Ze zat niet goed in haar vel. “Ik draaide in cirkels, zat alleen maar in mijn hoofd, en kwam te weinig buiten.” Via vrijwilligerswerk kwam ze langzaamaan meer onder de mensen. Eerst via Kindcentrum Bamboe, waar haar dochter op school zat. Toen hoorde ze dat ontmoetingscentrum Het Vierhuis zou openen. Ze was meteen enthousiast en ging erheen.
In Het Vierhuis vond ze een plek waar ze zich welkom voelt. Ze ontmoet andere mensen en doet volop mee. Ze werd al snel vrijwilliger en helpt waar nodig. “Hier is alles open. Voor iedereen. Het vrijwilligerswerk is echt een keerpunt in mijn leven.” Door het vrijwilligerswerk kwam ze weer onder de mensen. Dat hielp haar om haar leven te veranderen. Zo haalde ze in 2011 haar rijbewijs. Voor Munira was dat een grote stap.
Omdat ze weet hoe het voelt
Munira helpt nu andere vrouwen omdat ze zichzelf in hen herkent. Ze weet hoe het is om vast te zitten.
“Ik weet wat zij voelen. Ik zat zelf in het donker.” Munira ziet vrouwen die worden mishandeld en zich stilhouden. “We praten vaak niet over het geweld. Maar ik praat voor hen. Ik weet wat zij van binnen voelen.” Ze probeert hen in beweging te krijgen. “Alsjeblieft, zeg ik. Blijf niet in het donker zitten. Sta op. Je bent in Nederland.” Voor Munira is dat de kern. “Dit is jouw recht. Jouw mening. Jouw waarheid.”
Eerst kreeg ze hulp, nu helpt ze anderen
In Het Vierhuis ziet ze wat een ontmoetingsplek kan betekenen. “Hier komen verschillende nationaliteiten. Iedereen is hier even welkom. Dat is belangrijk.” Eerst zocht Munira zelf steun. Nu helpt ze anderen.
“Ik wil iets doen voor de maatschappij. Voor iedereen. Dat maakt mij blij.”